Een kinderverhaal voor ouders

Samen stonden ze op het podium bij de prijsuitreiking van de kinderoptocht: CV De Strebers en CV Het Verzinsel.  In de categorie CKK, met meer dan dertig deelnemers zou één van hun de eerste prijs winnen. Het was enorm spannend en om het nog spannender te  maken mochten ze een polonaise lopen met de prins en de raad van elf. Jan van CV Het Verzinsel  hield het niet meer. Sinds de kerstvakantie had hij met Pieter, Marieke, Maaike, Lieve en Rob gebouwd aan hun wagentje. Voor het eerst hebben ze alles zelf gedaan. De moeder van Lieve had vorig jaar nog alles geregeld. Die kwam iedere woensdagmiddag naar de garage van Rob waar CV Het Verzinsel bouwde aan het wagentje. Die moeder had het idee bedacht, ze vond dat de club te slordig werkte, dat de kleuren niet klopten en hielp te veel mee naar de zin van de kinderen. Ze hadden dan wel een mooie elfde plaats gehaald, maar heel veel plezier hebben ze met het bouwen niet gehad. De zes kinderen legden het werk soms neer om buiten te gaan spelen.

Nu ze in groep zeven zaten wilde CV Het Verzinsel het anders aanpakken. Vlak na de herfstvakantie zaten ze bij elkaar in de keuken bij Lieve thuis, de moeder was er ook. In de keuken nam Jan het woord. Hij vertelde tegen de moeder van Lieve dat ze het heel lief vonden dat zij meehielp, maar dat ze dit jaar toch liever zelf wilden bouwen. De moeder van Lieve lachte lief en vroeg of ze af en toe toch mocht komen kijken of alles goed gaat. ‘Natuurlijk’, zeiden de kinderen en ze pakten een groot vel papier om hun wagentje voor dit jaar te tekenen.

Het bouwen ging goed. Jan maakte op de bolderkar een grote pop die de prins moest voorstellen. Hij had op de lascursus van de BAK geleerd hoe dat moest. Met Pieter en Rob vouwde hij het gaas om al het betonijzer en daarna konden de meiden plakken. Tijdens het lassen hadden de meiden nagedacht over de kleding. Zij zouden als hofdame gaan en de jongens als raad van elf. De moeder van Lieve had uitgelegd hoe ze  kleding moesten maken. In de kerstvakantie waren ze naar de stad gegaan voor stof en daarna gingen ze met naald en draad aan de gang. Het zag er niet perfect uit, maar ze hadden ontzettend veel lol en het leek nog op de hofdames en raad van elf ook! Op zaterdagochtend reden de kinderen het karretje uit de garage en ze waren apetrots op wat ze hadden gemaakt. Natuurlijk kon het allemaal mooier, maar doordat ze zo hard gewerkt hadden, was het toch een mooi wagentje geworden. En de prins leek veel meer op de echte dan ze durfden te dromen. Vlak voordat ze naar de Markt liepen, vertelde de moeder van Lieve hoe trots ze is dat de kinderen dit allemaal zelf hadden gemaakt. De dag kon eigenlijk al niet meer stuk.

Tijdens de kinderoptocht hebben de zes geweldig genoten. Kinderen van school waren naar ze toe gekomen om te zeggen hoe knap ze het vonden dat dit zelf was gemaakt. Tijdens de prijsuitreiking mochten ze op het allerlaatste moment naar boven. Tijdens de polonaise op het podium dacht Jan dat het eigenlijk niet uitmaakte welke prijs ze zouden pakken. Tweede was  heel mooi. Toch wilde hij veel liever winnen. Zeker van CV de Strebers die bij hun op school zitten. Op het schoolplein hadden ze al gehoord dat de ouders van De Strebers meehielpen. De moeders hadden de kleding gemaakt en vaders hielpen mee met het wagentje dat er inderdaad wel beter uit zag.

De Strebers hadden in dezelfde categorie ingeschreven: de CKK waarin de kinderen zitten die alles zelf hebben gebouwd. Jan had nog aan Ronny van de Strebers gevraagd of ze wel in de goede categorie zaten. De vader van Ronny had gezegd van wel omdat het meeste werk door de kinderen was gedaan. Tegen het BAK-bestuur hadden ze op de inschrijfmiddag gezegd dat de ouders misschien een klein beetje hielpen, maar niet echt.

De winnaar werd bekend gemaakt. Wat was het spannend. Hoe dichterbij het kwam, hoe erger Jan het vond om van de Strebers te moeten verliezen. ‘Dit is niet eerlijk’, dacht hij bij zichzelf. En inderdaad: De Strebers wonnen. De ouders van die kinderen sprongen het podium op en daar stonden Jan, Pieter, Marieke, Maaike, Lieve en Rob een beetje sneu naar te kijken. Uit sportiviteit klapten ze voor De Strebers toen die de eerste prijs kregen van de prins. Met zijn allen gingen ze bij Lieve thuis frietjes eten. Daar vertelde Jan tegen zijn vrienden dat de tweede prijs voelt als de eerste. En dat hij zo trots is op wat ze hebben gemaakt. De dag erna gingen ze met z’n allen naar het Piepersbal en daar kwamen ze de Strebers tegen. Ronny vertelde dat ze eigenlijk niet zo blij zijn met de eerste prijs en dat ze vonden dat Het Verzinsel die prijs verdiende. Ronny had de prijs meegenomen naar het Piepersbal en gaf deze aan Jan. Die wilde daar niets van weten. ‘Laten we met z’n allen een polonaise lopen en dit vergeten. Als jullie volgend jaar ook zelf bouwen, zullen we zien wie de beste is.’ Dit was het laatste jaar dat de Strebers de ouders lieten helpen. De jongens volgden een lascursus bij de BAK en ze lieten de naam van de club veranderen in CV De Sportievelingen.