| Verslag BAK-zitting 2010 |
|
|
|
Dan zitte zo wa na te genieten en te gniffelen over al da gene wa die Bikse artiesten van de BAK-zittingen 2010 zoal vur ut voetlicht gooiden. Da flitst dan allemaol zo’n bietje dur de kop. (En daor kan jeel veul dur flitsen). Ik dacht bij m’n eigen: “ Waor mot da naor toe? Kunnen ze volgend jaor mijn gevoel vur Kunst met ’n grote Ka weer zo strelen.” Wat een spektakel hé?! Ut was op de avond dat ik er was wel zo druk dat het BAK-bestuur de reservestoelen niet aangesleept kon krijgen. Veul verondersteld kapitaal zaat ur biene.. Denk.. Ut ee mijne pret nie gedrukt wor. As ut liecht ut gieng, zaagdur niks van. En as ik m’n wogen diecht dé wok al nie. Mar waddun spektakel zeg!! Ik waande me eerst in de Biks MustSee bioscoop met vooraf zo wat van die bekende reclamespotjes van Bikse bedrefkes. Maar dan, dan …is daar klokslag 8 uren de bekende stoomfluit, gevolgd door de intredemelodie van de Boemeldonckse hofkapel (met een ammezuur (!) van hier tot Oeteldonk); overgaand in het fluitsignaal van de opperordebewaarder die de deuren van de foyer open gooit en in zijn kielzog de hoogheid Prins Radolphus XLIVe, de raad van elf en zijn gevolg binnenvoert. Eenmaal op de bühne wordt uit volle borst de BAK-Schlager “Boemeldonck, je bent het echte en het ware”gezongen. De voorzitter van de BAK van Boemeldonck heet de doorluchtige hoogheid met zijn gezelschap en iedere aanwezige een bijzonder hartelijk welkom. Onze grootvorst wenst ons op zijn beurt een verrukkelijke avond toe en gezien zijn ervaring van de voorafgaande avonden twijfelt hij daar geen moment aan. Hij start alvast met de hofkapel te vragen zijn prinsensuite in te zetten: Jaaaa komtie..Les Lacs du Connemare met alles wat sjaaltje, pet, of zakdoek heet de lucht er mee in!! Het belooft een vlotte en wervelende show te worden. Ineens staat daar bijvoorbeeld Buks Bunny voor ons op de bühne. Hij is ingehuurd door de pizzaboer om de pizza’s snel te bezorgen. Dat hij daarbij ook nog de tijd heeft om zo hier en daar naar binnen of achter het huis te gluren, of zelfs de pizza’s in natura laat betalen is niet verwonderlijk. Niets blijft onopgemerkt voor hem. Daar moet je ook konijn voor zijn.(die eten n.l. worteltjes) Zo constateert hij dat veel buren elkaar proberen te overtreffen. Er was er zelfs eentje die had i.p.v. een vijver een zesser in zijn tuin. De repetitieavond van de “Sanseveria’s” verloopt wéér niet zo gesmeerd en vlotjes als de dirigent zou wensen. De dames maken er wel een hele lange plaspauze van. De gehele kennissenkring gaat over de tong. Face liften, plastische chirurgie, verftubes, plamuur, toupetjes en allerlei hulpmiddelen komen ter sprake. Er zijn figuren die er huidplooien aan overhouden waarbij de zweetdruppels er meer dan een uur overdoen om beneden te komen. De dansmarietjes: Hannah Aytekin, Anke van Beurden, Marousha Coers, Sophie van ’t Geloof, Fleur Hoppen, Puck van Loon en Lynn Poppelaars, met de hoogheid en zijn hofdames stelen de show met hun hartverwarmende act “terug in de tijd”. Ze gaan met de tijdmachine 44 jaar terug. Ze dansen met de hoogheid als Michel Jackson en stelen de harten met “En ik vlieg, vlieg, vlieg . Als ’n vlieger voel me sterk, sterk, sterk. Als ’n tijger ben zo groot, groot,groot. Als ’n giraffe zo hoog, ho,ho,ho. Enz.” van café the Block. Perfect geregisseerd door Esther Molenaar en Floor Visser Janus Dunderop neemt ons mee met de motorclub: MC Sesamstrookrijders. Hij heeft zich overal laten tatoeëren, ja zelfs LULA op zijn tanden laten zetten. Niet zo handig wanneer hij met zijn motor ten val komt en een tand verliest. Wat denkte:? Staat er ….ULA CV de Atoompjes blijkt volgens Leon (broer van de hoogheid) een hele goeie kruiwagen naar het Prinsschap te zijn. Zijn vader en hij hebben zich overigens de veters uit zijn schoenen moeten praten om broertje lief hoger op de kandidatenlijst te krijgen. Het BAKbestuur heeft hem gevraagd een ode aan Prins Radolphus te brengen en dat doetie met alle plezier..Hoewel..“Nu het eenmaal zover is zijn ze zo trots als een kiekendief natuurlijk”. De “Formule Ad Hoc” adviseert Janus Oomen, die al jaren bezig is met de huisvesting voor senioren , gewoon te wachten tot ze uitgestorven zijn. De leuze is: “ Da gaon we dubbel vieren”; gaan we zeker na Aswoensdag nog een week door; “waarom bakker Nagelkerke zo graag op zondag werkt”; dan hoeft ie niet naar de kerk.Na de pauze worden we verrast met een adembenemende act aan de ringen, door het duo Robert van de Riet en Ad Leijten. Ze laten de zaal sidderen en ontlokken diverse oh’s, ah’s, maar vooral oei’s. De complete verstrengeling en daarna toch nog gewisseld te zijn van ringen bleek een knap staaltje acrobatiek Koke van Opdorp was onze gids op de boerderij “Op de Beek” van de Heemkundekring en vertelde en passant van zijn escapades met de ons allen bekende: “ons Truus”. Ze wilde mekaoren vur gin miljoen kwijt. Zo lag er daor dus toch al gauw vur 2 miljoen op de vliering. En iedere keer wanneer Koke begon te haoperen moest ie un wienend nummer van de loterij noemen. Da kreegie bijna nie dur z’n strot gewrongen…. Spektakel met “The night of the Boemelproms”, met een strenge onverbiddelijke dirigent. De 3 cellisten, doekje onder de stof op de verkeerde schouder, mochten al snel vertrekken. Mededogen met de percussionist die alsmaar niet met zijn triangel mocht “tingelen” was er evenmin. Opeens staat daar Iwan Rebroff Schouten voor het voetlicht; Ballet door de hofdames en hoogheid, prinses Petra met haar strijkplank die toch nog even alles schoon, gestreken en in orde wil hebben ; De 4 gouden Prinsen brengen het carnavalslied van het jaar: 44 jaar, da gaon we dubbel vieren. Aangezet door het BAK-koor zingt iedereen vervolgens “zwarte slaven”; De BAKmedewerkers die met hun BAK-vlaggen al vendelzwaaiend de menigte opzwepen naar een kolkend hoogtepunt; En dat tijdens het hartverwarmende lied “Carnaval verbroedert” (ode aan de tekstschrijver Fons Lotstra). Het dak eraf, wat een happening en dan toch nog gauw een tingeltje stelen!. Heerlijk. Meteen wordt de aandacht gevraagd: intredemelodie en de opperordebewaarder brengt dokter Psychiater “Wietewa” voor ons op de planken. Komt er een man op het spreekuur: Ben vader geworden. Oh, gefeliciteerd. Met uw vrouw ook alles goed? Denk het wel, heb het haar nog niet verteld. Ralph Nagelkerke heeft een dubbel leven: Naast zijn gewone leven denkt hij tegenwoordig dat hij prins is en loopt met veren op z’n hoed. Een wethouder werd zo maar genegeerd doordat hij leed aan het syndroom van “Gil de la Tourette”. En dat zonder (a)dank(jewel). En dan kwam er ’n wethouder op het spreekuur, die keek een beetje genieperig. Peter van de Velde lijdt aan het syndroom van Gil de La Trompet. Hij keek overigens ook (amme)zuur. Zo heb ik ook Baklekkerkes en Zwaansmarcheerders op het spreekuur gehad. D e BAK lijdt aan Gil de La Doublet, Gil de Ballet, Piet Kavelaars aan Gil de Croquet en anderen aan Gil de Toilet. Bijzonder hilarisch blijkt het kloosterleven van de BAK-medewerkers. Ingetogen, met rustige gregoriaanse koorgezangen liepen zij in de pandgang op en neer . Toen echter het gregoriaans stopte bleken ze de stoelendans aan het maken te zijn. Geweldig, wat een climax. Uiteraard viel er eentje af. Niet Uzi maar Snoessie liet ons getuigen van haar relaties met BB’s oftewel Bekende Boemeldonckers. Ze schroomde niet ze in ons bijzijn aan de telefoon te vragen. Zo ook de pastor. Deze kende het dubbele vieren al lang. Hij noemt dat oecumenisch vieren. Wist u eigenlijk waarom de protestantse Boemeldonckers tijdens het bidden hun ogen dicht houden en de katholieken niet? Nou de katholieken kijken altijd stiekem of de protestanten daadwerkelijk de ogen dicht houden. “n Motto voor tijdens carnaval: “beter een biertje in de hand dan twee aan de kant”. En dan, dan is daar de slotapotheose onder pianobegeleiding van onze veelzijdige Nar Corné Aarts: “Tot ziens tot volgend jaar”waarbij alle geweldige gladiatoren op het toneel kwamen en er geapplaudisseerd werd totdat de handen ervan tintelden. Alvorens iedereen bedankt werd, kwam er nog iets uit de hoge hoed. Verrast door de hoogheid Prins Radolphus XLIV en het BAK-bestuur werden niemand minder dan Henny en Ad Korving naar voren gehaald en verdiend gelauwerd. De enige echte Boemeldoncker van 2010 werd met een prachtig boeket bloemen door onze hoogheid aan deze geweldige kanjers voor hun niet aflatende verdiensten aan onze gemeenschap uitgereikt. Met een daverend applaus en de nodige felicitaties werd dan ook met recht “Boemeldonck je bent het echte en het ware “ ingezet. Hoezoo voldaan? Hoezo genieten? Geweldig…bedankt …. |