In de provincie Noord-Brabant wordt sinds mensenheugenis de "vastelavont" gevierd. Wie de oude middeleeuwse archieven erop naslaat treft regelmatig aantekeningen aan waarin melding wordt gemaakt van betalingen voor festiviteiten en/of uitgaven aan extra eten en drank. Er zijn vele gegevens te vinden over toneelstukken, het maken van muziek en het dragen van kostuums en maskers. Ook wordt her en der melding gemaakt van zeer specifieke lokale tradities. Verschillende kunstenaars zoals Jheronimus Bosch en Pieter Breughel gebruikten de Vastenavondsymboliek in hun schilderijen.

Ook gedurende de generaliteitsperiode (17e-18e eeuw) is er nog aanwijsbaar sprake van vieringen zij het, vanwege verboden door de hervormde bestuurders, beperkt. In de negentiende eeuw bloeien in diverse steden de Vastenavondvieringen weer op wat de basis vormt voor het huidige feest dat, zeker door de opleving na de Tweede Wereldoorlog, tot een ongekende schakering aan uitingen in kostumering en tradities leidde. Honderden carnavalsverenigingen en honderdduizenden vierders maken er ieder jaar een bijzonder feest van. Onweerlegbaar behoort het carnavalsfeest, dat als zesde wordt vermeld op de nationale lijst van meest populaire tradities, tot het patrimonium van de Provincie Noord-Brabant. Een cultuurhistorische en sociaaleconomische uiting die zonder meer gekoesterd dient te worden.

Mede dankzij het initiatief van de bekende carnavaloog en bestuurslid van de Närrische Europäische Gemeinschaft, Theo Fransen, werden de laatste drie jaren vrijblijvende bijeenkomsten van Brabantse carnavalsorganisaties gehouden. Daaruit groeide de overtuiging dat er voordelen te behalen vielen bij een provinciale aanpak van kwesties van praktische aard zoals o.a. verzekeringen, jeugdeducatie en historisch onderzoek. Dit leidde uiteindelijk, na aarzeling en voorzichtig aftasten, tot de vereniging Brabantse Carnavals Federatie. Er was een gezonde aarzeling omdat er immers nog steeds enig voorbehoud te bespeuren was ten aanzien van mogelijke invloeden danwel overname van tradities ten aanzien van elkaars lokale vieringen.

Dát is uiteindelijk ook het grondbeginsel geworden van de BCF en daarmee de belangrijkste doelstelling in de statuten: “De vereniging heeft ten doel het in stand houden en bevorderen van waardige lokale carnavals/vastenavondvieringen, gebaseerd op de lokale tradities als uitingen van de levende volkscultuur en folklore in de Provincie Noord-Brabant en daardoor een bijdrage te leveren aan het cultureel en maatschappelijk leven in Noord-Brabant.”

Het initiatief tot de oprichting werd, op verzoek van een van de algemene vergaderingen van Brabantse carnavalsorganisaties, genomen door de vijf overkoepelende carnavalsorganisaties van Bergen op Zoom, ’s-Hertogenbosch, Prinsenbeek, Tilburg en Valkenswaard.

De BCF pretendeert een belangenorganisatie te zijn van overkoepelende carnavalsorganisaties en zal slechts voorwaardenscheppend optreden door advisering en gezamenlijke uitwerking van initiatieven op uitsluitend organisatorisch gebied. De BCF zal zich op geen enkele wijze inlaten met de traditionele vieringwijzen zoals die in de verschillende gemeenten zijn ontstaan en zullen ontstaan.